Ik erken dat mijn eerste blog nog wat vaag en onduidelijk is. Juridische aanscherping van de grondslagen is beslist noodzakelijk, en daar wordt ook hard aan gewerkt, mede op basis van de waardevolle feedback die ik ontvang.

De kern van het arrest in r.o. 5.3.4 is dat het onderscheid in strijd is met het verbod op discriminatie. In r.o. 3.1.2 wordt dit onderscheid nader toegelicht: de ongelijke behandeling betreft de situatie waarin de (WGA-)uitkering direct van het UWV wordt ontvangen enerzijds, en de situatie waarin de (WGA-)uitkering via de werkgever wordt ontvangen anderzijds. Jouw beschrijving van de kern van het arrest is dus correct.

Ik zet ‘WGA’ tussen haakjes omdat het soort uitkering, evenals de vraag of je werkt, niet bepalend is om tot de gediscrimineerde groep te behoren. Bepalend is de route waarlangs de uitkering wordt betaald. Als de uitkering niet via de werkgever wordt betaald, kan geen aanspraak worden gemaakt op de arbeidskorting via de samenvoegbepaling, wat door HR als discriminerend wordt beschouwd.

In r.o. 4.1 en 4.2 bevestigt de Hoge Raad dat op een (WGA-)uitkering geen arbeidskorting kan worden toegepast, omdat dit niet wordt beschouwd als loon uit tegenwoordige arbeid. De route om te stellen dat je als arbeidsongeschikte een recht op de arbeidskorting hebt, is daarmee geblokkeerd.

AKclaim gaat ook niet uit van een recht op de arbeidskorting, maar stelt dat iedereen die een arbeidsongeschiktheidsuitkering via het UWV heeft ontvangen, schade heeft geleden en lijdt als gevolg van de door de Hoge Raad vastgestelde discriminatie (eerste pijler).

Daarnaast stelt AKclaim dat de arbeidskorting institutioneel discriminerend is, omdat de doelen die de wetgever nastreeft, het verhogen van de arbeidsparticipatie en het verbeteren van de koopkracht voor werkenden, een vorm van (indirecte) discriminatie opleveren. Arbeidsongeschikten kunnen immers niet of niet volledig werken en worden daardoor uitgesloten op grond van handicap of ziekte, zonder dat daarvoor een objectieve rechtvaardiging bestaat. Volgens AKclaim is er daarom sprake van een schending van het verbod op discriminatie ((tweede pijler). De Hoge Raad heeft hierover nog geen uitspraak gedaan.

Terugkomend op jouw vraag:

“Begrijp ik goed dat u wilt dat iedere arbeidsongeschikte meedingt voor de arbeidskorting? Want dat is niet in die casus besproken waarnaar u verwijst.”

Nee, dat begrijp je niet goed. De grondslag voor de schadeclaim is niet een gesteld recht op arbeidskorting voor arbeidsongeschikten, maar de schending van het verbod op discriminatie.

Heb ik jouw vraag daarmee voldoende beantwoord?

Vriendelijke groet,

Niek van Dijk
Initiatiefnemer AKclaim.nl

Dat is wat ik lees uit de zaak bij de hoge raad…..

Begrijp ik goed dat u wilt dat iedere arbeidsongeschikte meedingt voor de arbeidskorting? Want dat is niet in die casus besproken waaraan u refereert.

Mvg Silvana